CZTEROWYMIAROWY PRZEKAZ A.'.A.'.

Czyń swoją wolę będzie całym Prawem.

Źródła

Stykając się po raz pierwszy z filozofią magijną Thelemy, adept musi stawić czoło ogromowi niejasności, które się przed nim wyłaniają. Okazuje się bowiem, że język za pomocą którego spisano podstawy thelemicznej doktryny, niewiele ma wspólnego z językiem do którego przywykł i z którego korzysta w życiu codziennym. Niejasności o których mowa dotyczą w oczywisty sposób tych adeptów, którzy nie dostąpili bezpośredniej inicjacji w misteria Thelemy. Ci bowiem, którzy mocą swej aspiracji przekroczyli próg któregoś z thelemicznych sanktuariów, zawsze mogą liczyć na wskazówki braci i sióstr, a co za tym idzie, uzyskują bezpośredni dostęp do tych właśnie tekstów i objaśnień, które są im potrzebne na danym etapie thelemicznego treningu.

Jeśli jednak ktoś decyduje się samemu zgłębiać dostępne materiały, warto aby zrozumiał kilka rzeczy dotyczących ich natury, przeznaczenia i historii wiążącej się z ich powstaniem.

Głównymi materiałami, do których mają dostęp niezrzeszeni adepci Thelemy, są różne teksty Aleistera Crowleya. Pośród nich zarysowują się dwie zasadnicze grupy tekstów. Pierwsza grupa obejmuje szeroko rozumianą twórczość literacką Crowleya, druga zaś twórczość stricte magiczną, związaną z jego pracą w ramach różnych zakonów, z których najważniejsze to A.'.A.'. i O.T.O.

Pominiemy tutaj omówienie twórczości literackiej (choć z pewnością zawiera ona bardzo wiele thelemicznych odniesień i inspiracji) i skupimy się na twórczości magicznej, a konkretnie na grupie tekstów, których powstanie i zastosowanie było ściśle powiązane z kierowanym przez Crowleya w latach 1907 - 1947 Bractwem Srebrnej Gwiazdy.

Gwiazda na Horyzoncie

System A.'.A.'. opiera się na 10 stopniach, przypisanych do 10 sefirot Drzewa Życia. Owe 10 Stopni podzielono na 3 zakony: zewnętrzny G.D., R.C., i wewnętrzny S.S. Nie przez przypadek system ten pod wieloma względami przypomina konstrukcję istniejącego nieco wcześniej Zakonu Złotego Brzasku. W istocie bowiem ufundowanie A.'.A.'. miało być 3 odsłoną(1) znajdującego się wówczas w rozpadzie Złotego Brzasku.

Kiedy Crowley w 1907 zakładał Bractwo Srebrnej Gwiazdy, dysponował już odpowiednio wyklarowanym systemem magicznym, który rozwinął w oparciu o przekaz otrzymany w 1904 roku w Kairze, potocznie zwany Księgą Prawa. Wówczas to, w ciągu zaledwie trzech godzinnych sesji, 8, 9 i 10 kwietnia, na wpół widoczna istota, nazywająca siebie samą Aiwassem, podyktowała Crowleyowi tekst, który nieodwracalnie wpłynął na jego życie, jak i na życie wielu innych adeptów, którzy postanowili udać się jego śladami. W przeciwieństwie do innych okultystycznych organizacji tamtych czasów, AA odeszło od idei Zakonu, który naucza. Zamiast tego wyznaczyło nowy standard w zachodnim okultyzmie, jakim było dostarczanie metod i egzaminowanie z samo-realizacji, jaką adept miał dzięki nim uzyskać.

W 1909 roku Crowley opublikował na wewnętrzny użytek bractwa unikatowe dzieło, zatytułowane Thelema. Całość składała się z 3 tomów w skład których wchodziła Księga Prawa oraz pięć innych Świętych Ksiąg. Przekazywano je oddzielnie, na kolejnych stopniach zakonu.

Probant otrzymywał I tom, w którego skład wchodziła "Liber LXI(2) i sekretna święta księga Liber LXV (3)". Neofita otrzymywał II tom, w którym znajdował się Liber VII (4), a tom III, w którym znajdowały się Liber CCXX (5), Liber XXVII (6) i Liber DCCCXIII (7), przeznaczone dla Zelatora, Practicusa i Philosophusa otrzymywał Zelator. 

Jeśli przyjrzymy się formie, w jakiej zostały spisane owe księgi, zauważymy że przypomina ona symboliczną poezję spisaną prozą, której znaczenia można odczytywać na różnych poziomach i w różnych układach. To właśnie owa pozorna dowolność interpretacyjna sprawia, że ktoś, kto nie został inicjowany w misteria Thelemy ma duże problemy z określeniem kluczowych znaczeń zawartych w tych pismach.

Świadomość Wielowymiarowa

Oprócz wymienionych wyżej pism, z biegiem lat A.'.A.'. wypracowało całą masę innych magicznych instrukcji. Wszystkie one dzielą się na cztery klasy pism (8).

Pierwszą i najważniejszą klasą pism, jest klasa "A", w której skład wchodzą "księgi, które nie mogą zostać zmienione nawet jeśli idzie o styl w jakim zostały spisane: są one wypowiedzią Adepta znajdującego się całkowicie poza krytyką, nawet ze strony Widocznego Przywódcy Organizacji" (9).

Należy pamiętać, iż księgi wchodzące w skład tej klasy zostały spisane - a nie jak się potocznie uważa napisane - przez Crowleya. Za każdym razem autorem była wyższa inteligencja, która wykorzystywała Crowleya jako tego, który przekazywał owe pisma poniżej otchłani (10)

O niezwykłym charakterze tych ksiąg świadczy nie tylko sposób w jaki zostały spisane, ale przede wszystkim ich treść. Ten bowiem, kto potrafi wejrzeć w nie głębiej, skupiając się na czymś więcej niż tylko na ich dosłownej treści, jest w stanie doświadczyć wglądu i iluminacji, jaki owe księgi w sobie niosą. Sposób w jaki zostały spisane jest bowiem bezpośrednim odzwierciedleniem najwyższych stanów duchowej ekstazy jakiej człowiek może doświadczyć, nie porzucając ostatecznie swej cielesnej powłoki. Co więcej, o geniuszu autora dobitnie świadczy fakt, iż systematyczne studia nad tymi księgami są w stanie wyzwolić w adepcie podobne doświadczenia. Pod tym względem pisma te nie tylko opisują kolejne etapy transformacji i doskonalenia ludzkiej istoty, ale również zawierają w sobie tajemną moc, która wspomaga i wyzwala energie niezbędne do prawidłowego przebiegu procesu.

Każdy, kto doświadczył choćby namiastki tego, co można by określić mianem doświadczenia mistycznego, bez trudu zauważy, że nie sposób oddać go przy użyciu potocznego języka. Główną tego przyczyną jest fakt, iż tego typu doznania są ściśle powiązane z przełamaniem bariery wyznaczanej przez ego. Bariera podmiot - przedmiot okazuje się być iluzją, którą Mag nieustannie pokonuje, starając się operować swobodnie na obu tych płaszczyznach, jak i zmierzając do ostatecznego ich unicestwienia. W zależności od tradycji może być to określane Zjednoczeniem z Absolutem bądź też Nirwaną.

Klasa "B" obejmuje księgi lub eseje, które są rezultatem zwykłej, uświadomionej i rzetelnej wiedzy. Klasa "C" "dotyczy materii, która powinna być traktowana jako coś bardziej dwuznacznego, niż cokolwiek innego (11)". Natomiast klasa "D" obejmuje Oficjalne Rytuały i Instrukcje A.'.A.'.. Wszystkie klasy pism tworzą łącznie szkielet magicznego systemu Bractwa Srebrnej Gwiazdy, którego symboliczną reprezentacją jest diagram Drzewa Życia.

Poszczególne klasy pism korespondują również z czterema kabalistycznymi światami (zwanymi również Eonami lub stadiami manifestacji boskiego majestatu) oraz z czterema typami (lub poziomami) świadomości.

Pisma klasy "A" odpowiadają Le'Olam Acilut oraz świadomości na poziomie Keter, czyli Jechidzie. Świat acilutyczny to ognisty, doskonały układ wszystkich atrybutów boskości spoczywający w archetypicznej potencjalności. Jechida natomiast, to "kwintesencja duszy, która sprawia, że człowiek jest równocześnie tożsamy z każdą inną iskrą bożą oraz różny od niej (gdy chodzi o światopogląd i świat którego ona jest centrum)"(12).

Pisma przynależące do klasy "A" muszą wobec tego zawierać w sobie esencję całego sytemu AA jak i magijnej filozofii Thelemy. Ich zrozumienie jest równoznaczne z realizacją zawartych w nich treści. Pisma klasy "B" odpowiadają Le'Olam Briah oraz świadomości na poziomie Chokmy, czyli Chajji. Świat briatyczny to Logos, stwórcze tchnienie, zwiastujące początek boskiego procesu kreacji. Chajja natomiast jest wolą Jechidy - formalnym zrozumieniem tego co ukryte w naturze Keter, a co w istotny sposób determinuję naturę Chokmy. 

Pisma klasy "B" są więc wyrazem dogłębnego uświadomienia sobie konkretnych aspektów rzeczywistości. Ich zrozumienie możliwe jest za pomocą prostego, acz zdecydowanego aktu woli.

Pisma klasy "C" odpowiadają Le'Olam Jetzira oraz świadomości na poziomie Biny, czyli Neszamie. Świat jeciratyczny to świat formowania, korespondujący z żywiołem wody. Jest on przestrzenią, w której realizuje się stwórcze słowo Chokmy-Chajji, w zachodniej tradycji misteryjnej zwane Logosem lub Duchem Świętym, a na wschodzie Puruszą. Świadomość określana mianem Neszamy to "funkcja za pomocą której możliwe staje się zrozumienie słowa Chajji. Przebłysk tego, czego Jechida pragnie dowieść o sobie" (13)

Pisma klasy "C" zawierają w sobie zatem większe spektrum znaczeń i możliwości niż pisma klasy "D". Można powiedzieć, iż stanowią one manifestację konkretnego spektrum możliwości, poprzez co pojedyncze doświadczenia i praktyki zostają osadzone w realnej przestrzeni. Pisma klasy "B" w tym ujęciu określają kierunek i znaczenie zmian, jakie zostały poczynione poprzez realizacje instrukcji i rytuałów z klasy "D", a pisma klasy "A" opisują zwieńczenie zarówno poszczególnych etapów procesu transformacji, jak i ostatecznego urzeczywistnienia które ono ze sobą niesie, zawierając w sobie esencję wszystkich klas.

Klasa "D", odpowiada Le'Olam Asija, który określa rzeczywistość zamanifestowaną poniżej otchłani, oraz "rezydują" tam świadomości określną mianem Ruach i Nefesz. 

Najprościej rzecz ujmując, praktyka według wskazań zawartych w pismach klasy "D", skupia się głównie na doskonaleniu intelektu (14) i aparatu poznawczego który zapewnia nam bezpośredni (sensoryczny) kontakt z otaczającą nas rzeczywistością. 

Metafizyka Miłości i Walki

Widać zatem wyraźnie, że wszystkie techniczne pisma A.'.A.'. tworzą czterowymiarowy strumień przekazu, w którym rozumienie konkretnych jego elementów jest nie tylko koniecznym warunkiem dla podjęcia studiów nad nimi, ale też wyrazem realizacji przysięgi składanej na danym stopniu. Pomimo iż każde pismo tworzy funkcjonalną całość, to dopiero umieszczenie go w określonej całości gwarantuje zrozumienie jego prawdziwej natury. Sens poszczególnych elementów magicznego systemu A.'.A.'. uwidacznia się jedynie wówczas, gdy zostaną one odniesione do całości. Całość o której tu mowa, nie może zostać zrekonstruowana przez mnożenie faktów, te bowiem nie interpretują się same; przeciwnie, ich sens ujawnia się wyłącznie w odniesieniu do całości. Konkret jest uchwytny jedynie jako "moment" całości.

Zrozumienie Thelemy nie jest wobec tego jednostkowym faktem lecz procesem nieustannego odkrywania i doskonalenia własnej natury. Dopiero wówczas, gdy w procesie alchemicznej transformacji udoskonalimy swe istnienie na tyle aby dostrzec to, co wcześniej było przed nami skutecznie zakryte, zaczyna się rozumienie symboli, pod którymi skrywa się przesłanie Ra-Hoor-Khuita. Początkiem tego procesu jest inicjacja, która jest jedynym kluczem, będącym w stanie otworzyć bramy Sanktuarium Nieskończonej Przestrzeni.

Thelema nie jest jakimś abstrakcyjnym sposobem myślenia, rozgrywającym się niezależnie od otaczającej nas rzeczywistości. Jest to taki sposób myślenia, który zawiera w sobie Świadomość, iż nie jest to wyłącznie myślenie o rzeczywistości, ale forma praktycznego uczestnictwa w jej transformacji. Thelema nie jest wobec tego teoretyczną nadbudową nad rzeczywistością, lecz praktycznym w nią zaangażowaniem. Zaangażowanie, o którym tu mowa, jest twórczym procesem znoszącym kolejne ograniczenia, z których największym jest ograniczenie wynikające z iluzorycznych barier ego. Thelemita nie wyrzeka się ani siebie na rzecz świata, ani też świata na rzecz siebie . W istocie bowiem absolutna twórczość i wynikająca z niej ostateczna transformacja oraz urzeczywistnienie nie może pociągać za sobą odrzucenia jakiegokolwiek elementu rzeczywistości. Całość nie może istnieć w oderwaniu od części, a część nie istnieje w oderwaniu od całości.

Thelema nie jest formą postrzegania rzeczywistości, jej opisu lub też przepisem, dzięki któremu opis miałby zostać skonstruowany. Jest siłą, która napędza nieustanną transformację wszechświata i jako taka nie istnieje poza procesem transformacji, w którym jako metoda uczestniczy. Nie sposób jej objąć, a więc nie sposób poznać "od zewnątrz". Jedynie mocą aspiracji, otwierając się na emanacje nurtu 93, stopniowo doświadczamy jego wieloaspektowej natury. Zawsze jednak odbywa się to poprzez pryzmat naszej własnej natury.

Thelema jest więc całością, w której wszyscy jesteśmy osadzeni i w której wszyscy uczestniczymy. Jej prawa są twarde, a ich nieznajomość nikogo nie zwalania z odpowiedzialności, wynikającej z ich nieprzestrzegania. Znajomość Thelemy nie zwalnia również z tego typu odpowiedzialności - pozwala jednak na podejmowanie świadomych wyborów, które niosą w sobie ekstazę i światło życia. Dzięki temu, mocą swych czynów jesteśmy w stanie kreować przestrzeń, w której nieustannie manifestuje się nasza natura.

Thelemita nie jest dogmatykiem zafiksowanym na jakimś, rzekomo natchnionym tekście, pragnącym dostosować rzeczywistość do wizji, którą w nim odnalazł. Nie jest też nihilistą odrzucającym jakąkolwiek wizję całości, dzięki której jednostkowe fakty życia nabrałyby sensu. Thelemita to ktoś, kto w każdej chwili jest świadom całości, która rozgrywa się poza jednostkowymi faktami, jak i nieskończoności skrywającej się w każdym doświadczeniu. Życie bowiem jest symfonią doznań, której sens ten tylko pojmie, kto umie zarówno wsłuchać się w nią całym sobą, jak i wciąż doskonaląc jej tajemny język, pełen miłosnego oddania, zanucić pieśń swego istnienia. 

(1) Pierwszą miało być założone (w 1888 roku) przez dr Wiliama W. Westcotta, Samuela L. MacGregor Mathersa i dr Wiliama R. Woodmana Bractwo Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku. Drugą odsłoną miało być powstałe krótko po rozpadzie Złotego Brzasku Bractwo Alpha et Omega, jednakże i ono wkrótce się rozpadło.
(2) Liber Causae - księga opisująca faktyczne przyczyny powstania A.'.A.'. (Klasa "D").
(3) Liber Cordis Cincti Serpente - będąca symbolicznym zapisem relacji między aspirantem a jego Świętym Aniołem Stróżem. (Klasa "A")
(4) Liber Liberi vel Lapidis Lazuri, Adumbratio Kabbalae Aegyptiorum - będąca Dobrowolnym Wyzwoleniem się pewnego Adepta Wyzwolonego ze swojego stopnia Adepta. Księga ta jest słowem powołującym do życia Mistrza Świątyni. Jej siedem rozdziałów odnosi się do siedmiu planet występujących w następującym porządku: Mars, Saturn, Jowisz, Słońce, Merkury, Księżyc, Wenus. (Klasa "A")
(5) Liber AL vel Legis (Klasa "A")
(6) Liber IAO - przedstawiającą trzy metody urzeczywistnienia poprzez ukierunkowane strumienie myśli. Stanowi ona aktywną formę Liber HHH. (Klasa "D")
(7) Liber Ararita - opis Heksagramu i metody redukowania go do Jedności i tego co Poza. (Klasa "A")
(8) W 1919 Crowley wprowadził dodatkową, piątą klasę pism, która manifesty, broszury, listy otwarte i inne publiczne oświadczenia. Tym samym pisma należące do tej klasy nie wchodzą w skład instrukcji A.'.A.'. sensu stricto, lecz są wstępem do nich.
(9) Liber CCVII, Syllabus Oficjalnych Instrukcji A.'.A.'.
(10) W przypadku Liber AL taką istotą był Aiwass, natomiast autorstwo pozostałych Świętych Ksiąg przypisywane jest V.V.V.V.V..
(11) Liber CCVII, Syllabus Oficjalnych Instrukcji A.'.A.'.
(12) Aleister Crowley, Krótkie Eseje o Prawdzie, tłumaczył Dariusz Misiuna, str. 33, Wydawnictwo Okultura, Warszawa 2001
(13) Ibid.
(14) Ruach to zbiór pięciu zasad moralnych i intelektualnych, skorelowanych z Tiferet, Hod, Necach, Gebura i Chesed.

Miłość jest prawem, miłość podług woli.

strona główna